Bipolar 2 Bozukluk Nedir? Bir Genç Yetişkinin Hikâyesi
Kayseri’nin sokaklarında yürürken, hayatımın bir döneminde kafamda dönüp duran bir soru vardı: “Neden her şey bu kadar uçlarda hissediyorum?” Bir gün öyle yükseklerdeyim ki, tüm dünya önümde, bir sonraki adımımda her şeyi değiştirecekmişim gibi hissediyorum. Ama ertesi gün, öyle bir düşüş yaşıyorum ki, adeta yerle bir oluyorum. İşte, bu iki zıt duygunun arasında sıkışmışken fark ettim: belki de hayatımda bir şeylerin yanlış olduğunu. Bir şeyin adını koymalıydım.
Hikayem, Kayseri’nin sessiz akşamlarına karışmış duygularımın bir yansımasıydı. Her şeyin başladığı gün, o günün akşamına kadar belirli değildi. Ama içimdeki fırtınayı daha fazla bastıramadım. Bipolar 2 bozukluğu hakkında öğrendiğim her şey, her günün nasıl geçeceğine karar veren bir tür ‘kapsamlı tahminci’ gibiydi. İşte o gün, bir doktorun söyledikleri, ne hissettiğimi anlamama yardımcı olmuştu.
Yükseklerdeyken: “Sanki Her Şey Mümkün Gibi”
Hayatımda geçirdiğim o dönemlerden birine dair bir sahne var ki, unutamıyorum. O gün, sabah kalktığımda, hiçbir şey beni durduramayacakmış gibi hissetmiştim. O kadar enerjik ve heyecanlıydım ki, o gün ne yapacağımı bilemedim. Bir anda Kayseri’nin kalabalık caddelerinde yürümek istedim. Her şey parlak, her şey yeni ve taze gibiydi. İnsanlar bana gülümsüyor gibi, rüzgar bana özel bir melodiyle esiyordu. Düşüncelerim hızla akıyordu, biri bana bir şey sorsa, 10 cümleyle cevap verirdim, hiç durmazdım. Ne zaman bir şey istesem, hemen oluyordu. O kadar yüksektim ki, o anda hayatımda hiçbir şeyin imkansız olmadığını düşünmüştüm.
Ama o anın sonunda bir şey fark ettim. O kadar hızlıydım ki, çevremdeki insanlar beni anlamıyordu. Bir arkadaşım “Sakin ol, bir şeyin yok değil mi?” dediğinde, onun gözlerindeki şaşkınlığı görmek zor değildi. Ama o an, ben de anlamadım. Hızlı düşünme, her şeyin muazzam olduğu düşüncesiyle sarhoş olmuşken, gerçekliği kavrayamıyordum. Bipolar 2 bozukluğum hakkında ilk kez gerçekten bir şeyler hissediyordum. Bu duygunun adı, hipomaniydi.
Düşüş Başlıyor: “Her Şey Kararmış Gibiydi”
Ertesi sabah, o yükseklerden birden düşmeye başladım. Uyandığımda vücudum sanki bedensizdi, zihnimdeki tüm düşünceler bir anda yok olmuş gibiydi. O kadar boş hissediyordum ki, yatağımın içinde saatlerce yatıp hiçbir şey yapmak istemedim. Her şeyin kararmış olduğunu düşündüm. Kendimi dışarıda kaybolmuş gibi, bir köşede sıkışmış hissediyordum. Hiçbir şey yapmak istemiyor, hiçbir şeyin anlamı yokmuş gibi hissediyordum. Gözlerimdeki buğuyu kaldırmak neredeyse imkansızdı. Sanki dışarıdaki dünya da bana yabancılaşmıştı. Ne iş yerim ne de arkadaşlarım, hiçbir şey anlamıyordu. Bir gün önceki “her şey mümkün” halim, şimdi çökmüş, parçalanmış gibiydi.
O an anlamıştım, bir şeyler bozuktu. O kadar farklıydım ki, normalde yapmadığım şeyler yapıyor, bana yabancı olan bir duygu seline sürükleniyordum. Oysa dün, her şey mükemmel ve kontrollüydü. Bugün ise, her şeyin düzensiz, karışık ve sıradışı olduğunu hissediyordum. Her şeyin bittiğini düşündüm, hiçbir şeyin anlamı yoktu.
Bipolar 2 Bozukluk Nedir? – Adını Koymak
Doktora gittiğimde, bana bir şeyler söylerken içimde bir aydınlanma oldu. “Bipolar 2 bozukluğu” demişti. O an, zihnimde bir şeylerin yerine oturduğunu hissettim. Bütün bu uçlarda gidip gelmelerim, zaman zaman zirvelere çıkıp, bazen de her şeyi kaybetmiş gibi hissetmemin bir adı vardı. Sonunda, içimdeki duygulara anlam verebiliyordum.
Bipolar 2 bozukluğu, manik bir bölümden çok, hipomanik yani daha hafif manik halleri içeriyordu. Bu durum, kişinin enerjisinin arttığı, her şeyin çok parlak ve her şeyin daha hızlı düşünüldüğü bir dönemi kapsar. Fakat, bu dönem sadece bir çıkış değil, bir düşüşün de başlangıcıdır.
Bu hastalık sadece zihinsel bir rahatsızlık değildi; aynı zamanda duygusal bir çöküşü de getiriyordu. Bu iki uç arasında sıkışmak, bazen en sevdiğim şeylerin bile çekici gelmemesi gibi hislere yol açabiliyordu. Ne zaman en parlak hissetsem, bir o kadar da derin bir boşluk hissi beni sarardı. Bipolar 2 bozukluğunun bu karmaşıklığı, yaşadığım değişimleri daha derin bir şekilde anlamamı sağladı.
Yavaş Yavaş Anlamak: “Beni Anlayan Kişiler Var”
Zaman geçtikçe, çevremdeki insanlara da daha fazla açıklama yapmam gerektiğini fark ettim. Arkadaşlarımın şaşkın bakışları, bazen canımı sıkabiliyordu. Ama onlara anlatmak, biraz olsun rahatlamama yardımcı oldu. “Bipolar 2” dediğimde, bu kadarını beklemiyorlardı. Bu yüzden kimseye fazla açıklama yapmak zorundaydım. Fakat, anlayışlı bir arkadaşım bana şöyle demişti: “Bazen bizim de duygularımız yerinde olmuyor, senin durumun da farklı değil.” O an, biraz olsun kendimi daha az yalnız hissettim.
Bir gün bir arkadaşım, bana yalnız olmadığımı söylediğinde, dünyadaki en değerli şeyin, hislerimi anlayan birini bulmak olduğunu düşündüm. Her şeyin geçici olduğunu, bu bozukluğun hayatımı şekillendirmemesi gerektiğini ama ona saygı gösterip, tedavi ve destekle başa çıkmam gerektiğini öğrendim.
Sonuç: Bipolar 2 Bozuklukla Yaşamak
Bipolar 2 bozukluğumla yaşamaya başladım. Zihinsel iniş çıkışlarım, bir yandan beni zorlarken, diğer yandan bana yaşamın her anını daha derin hissettiriyordu. Artık, duygularımı saklamak yerine kabul etmeyi öğrendim. Yükseklerdeki heyecanlarımın da, düşüşlerdeki karanlıklarımın da beni ben yapan bir parça olduğunu fark ettim. Bipolar 2 bozukluğu, sadece bir hastalık değil, bazen içimdeki en derin yaralarla yüzleşmeme, bazen de hayatın ne kadar değerli olduğunu anlamama yardımcı oldu.